Ciekawostki

Jesteś na: Strona główna / Edukacja / Ciekawostki

W XVIII wieku na obszarze 250 km², obejmujących gminy Zabrze, Bytom i Katowice, istniało 90 stawów zajmujących blisko 17,5 km² powierzchni. Znaczna ich część powstała w wyniku budowy grobli i podpiętrzeń na rzekach i potokach. Z utworzonych w ten sposób zbiorników pobierano głównie wodę do celów przemysłowych.

W 1874 roku na terenie gminy Katowice było 1108 studni, z których czerpano wodę na potrzeby gospodarstw domowych.

W latach 1848-1877 w wyniku eksploatacji górniczej na terenie Dąbrówki Małej, Wełnowca, Józefowca, Dębu i Katowic wyschły 4 źródła i 60 studni.

W 1875 roku średnie zużycie wody na Górnym Śląsku wynosiło 15 litrów/dobę/osobę.

Pierwszy projekt budowy centralnego systemu zaopatrzenia w wodę obszaru Górnego Śląska został opracowany w 1874 roku przez Veitmeyer`a. Zakładał on ujmowanie wody z Białej Przemszy w rejonie Słupnej. Pomysł ten nie został zrealizowany ze względu na negatywne skutki pobierania wód rzecznych powodujących obniżenie stanów i zahamowanie żeglugi na Przemszy.

Pierwsze kanały zostały zbudowane staraniem Thiele-Wincklera. Służyły odprowadzaniu ścieków z zabudowań dworskich. Jeden przebiegał od skrzyżowania Querstrasse, obecnie ul. Staromiejskiej, z ulicą Johanesstrasse, dzisiejszą ul. św. Jana, przez ulice Poststrasse, obecnie Pocztową, do stawu hutniczego Huty Marta powstałego z rozlewiska rzeki Rawy. Drugi biegł ulica Lasarethstrasse, dzisiejszą Stawową także do stawu hutniczego.

Pierwszym dokumentem regulującym pobieranie opłat za przyłączenie do kanalizacji i odprowadzanie ścieków systemem kanałów było rozporządzenie policji z dnia 2 maja 1883 roku. Na jego podstawie w 1884 roku sporządzono statut, który stworzył podstawę do pobierania w terminie do 1 kwietnia każdego roku od właścicieli podłączonych do kanalizacji tzw. „Kanarlente”.

W 1909 roku osada Karbowa między dzisiejszymi ulicami Francuską i Damrota nie była podłączona do wodociągu. Dla zaopatrzenia mieszkającej tu ludności istniało 10 murowanych i pokrytych blachą studni o głębokości od 3 do 17 m. Ich wydajność wynosiła 10 litrów/osobę/dobę/. Latem 1909 roku 3 studnie wyschły, pozostałe musiały zaopatrzyć osadę liczącą 1000 osób.

W 1908 roku statystyczny mieszkaniec Katowic zużywał 92 litry wody na dobę. Zużycie wody wzrastało do 1991 roku, kiedy wyniosło 229,4 litry/osobę/dobę. Od 1991 zużycie wody zaczęło spadać. W 2006 roku wynosiło 99,4 litry/osobę/dobę.

Pod koniec XIX wieku opłata za wodę wynosiła 15 fenigów za m³. Przy zużyciu wyższym niż 300 m³ cenę obniżano do 10 fenigów za m³.

W 1925 roku w Katowicach było 109 hydrantów ulicznych i 59 hydrantów w budynkach publicznych i prywatnych.

W 1932 roku wybudowano pierwszą hydrofornię dla miasta Katowice. Nieczynna, ale wciąż istniejąca hydrofornia jest zlokalizowana pod pl. Miarki.

Dopiero w latach 1940-1944 wybudowano pierwszą sieć wodociągową na terenie Piotrowic.
Najwyższe budynki w Katowicach, do których wodę dostarczają Katowickie Wodociągi S.A. to: Altus 104,9m wysokości, Stalexport 97m wysokości, biurowiec przy ul. Wita Stwosza – siedziba Prokuratury i budynek mieszkalny przy ul. Sokolskiej 90m wysokości, Budynek PKP przy Rondzie 83m wysokości, Kukurydze 83m wysokości, Gwiazdy 71m wysokości, Ślizgowiec przy ul. Korfantego 8 - 70m wysokości, Superjednostka 65m wysokości, biurowiec przy ul. Francuskiej 62m wysokości i Drapacz Chmur 60m wysokości.